آنوریسم مغزی

آنوریسم مغزی

آنوریسم مغزی

آنوریسم” به معنی متسع و گشاد شدن دیواره یک رگ است و اگر این اتفاق در عروق مغز رخ دهد با یک “آنوریسم مغزی” مواجهیم. در این حالت، دیواره رگ درست مانند بادکنک برجسته شده و خون داخل آن گردش میکند.

آنوریسم مغزی به چه معناست
آنوریسم به معنی برجسته شدن جدار رگ است

علت ایجاد آنوریسم مغزی چیست

عوامل زیادی به عنوان دلایل و فاکتورهای مستعد کننده ایجاد آنوریسم برشمرده میشوند. برخی آنوریسمها از زمان تولد وجود دارند؛ در واقع در دوران جنینی و در دوره تشکیل رگهای مغزی، قسمتی از دیواره رگ دچار اشکال و برجسته شده و به صورت آنوریسم در می‌آید. اما آنوریسمهایی وجود دارند که به تدریج در طی زندگی ایجاد شده و رشد میکنند؛ در این حالت قسمتی از جدار یک رگ که ضعیف است در اثر جریان ضرباندار و مکرر خون، برجسته و در نهایت به شکل یک ساک یا بادکنک در می‌آید. بعضی بیماریهای ژنتیکی (مثل سندروم مارفان، اهلر دانلوس و …) باعث ایجاد نقاط ضعف در جدار عروق میشوند. پلاکهای چربی یا همان “آترواسکلروز” که سبب تنگی عروق قلب و مغز میگردند، ضربه به مغز یا رگهای آن خصوصا در اثر ورود اجسام تیز به داخل جمجمه، فشار خون بالا و مصرف سیگار نیز عوامل مستعد کننده برای ایجاد و رشد آنوریسمهای مغزی هستند. از طرفی با گذر زمان و بالا رفتن سن، طبیعی است که شاهد رشد آنوریسم باشیم؛ مثل بادکنکی که به صورت تدریجی به داخل آن آب وارد کنیم، انتظار میرود که دیواره بادکنک کشیده شده و اندازه آن بزرگ شود و این دقیقا اتفاقی است که برای آنوریسمها هم در اثر جریان مداوم خون می‌افتد و سرانجام آن در نهایت پاره شدن آنوریسم خواهد بود.

علت ایجاد آنوریسم چیست؟
عوامل ژنتیکی، فشار خون بالا، سیگار و ضربه به سر از علل ایجاد و رشد آنوریسمهای مغزی هستند.

موارد نادری وجود دارند عفونت رگهای مغزی در اثر باکتریها و قارچها باعث خرابی دیواره رگ و ایجاد آنوریسم میشود.
بطور خلاصه باید گفت که یا آنوریسمها از بدو تولد وجود دارند و یا در اثر عوامل ژنتیکی مستعد کننده، فشار خون، سیگار، عفونت رگها و ضربه مغزی ایجاد شده و رشد میکنند.

انواع آنوریسم مغزی
انواع آنوریسم مغزی

آیا ابتلا به آنوریسم مغزی در اثر وراثت به فرزندان هم منتقل میشود؟

بعضی بیماریها بطور شاخص با وجود آنوریسم مغزی همراه هستند مثل بیماری کیستهای متعدد کلیوی. در این موارد ریسک ابتلا به آنوریسم مغزی در خود فرد و فرزندانش بسیار بالاتر از افراد جامعه خواهد بود. در یک جمله میتوان گفت اگر در یک خانواده بیش از یک نفر دچار آنوریسم مغزی بشود لازم است تمام افراد آن خانواده تحت بررسی قرار گیرند.

علائم ابتلا به آنوریسم مغزی چه هستند؟

سردرد شدید ناگهانی، علامت اصلی پارگی آنوریسم مغزی است.
سردرد شدید ناگهانی، علامت اصلی پارگی آنوریسم مغزی است.

درصدی از افراد مبتلا به آنوریسم مغزی هستند که بدون اینکه مطلع باشند تا پایان عمر بدون علامت زندگی میکنند که البته شایع نیست. اما در افرادی که علامتدار میشوند شایعترین اتفاق، پاره شدن آنوریسم و خونریزی مغزی است که اکثرا در سنین ۵۰ یا ۶۰ سال، بیشتر در خانمها و در فصول زمستان و بهار رخ میدهد. دانستن علائم خطر در این مورد بسیار مهم است: بیماری که در اثر آنوریسم دچار خونریزی مغزی شده معمولا بطور ناگهانی سردردی شدید احساس میکند، سردردی که مشابه آن را هرگز در زندگی نداشته و مانند انفجاری داخل جمجمه حس میشود. سردرد گاهی با تهوع و استفراغ همراه است و بطور شایع سبب درد شدید و اسپاسم گردن و پشت سر می‌گردد. رساندن سریع چنین بیماری به یک مرکز درمانی میتواند برای وی حیاتی باشد. گاهی فرد به دنبال سردرد علائم شدیدتر و نگران کننده تری پیدا میکند، ضعف در دستها و پاها، اختلال تکلم، تاری دید، تشنج و در نهایت کاهش سطح هوشیاری.

علائم خونریزی ناشی از پارگی آنوریسم مغزی
علائم خونریزی ناشی از پارگی آنوریسم مغزی

موارد نادری وجود دارد که آنوریسم پاره نمیشود اما خود این برجسته بودن جدار رگ با ایجاد اثر فشاری روی اعصاب و بافتهای مغزی باعث ایجاد علامت میگردد که شایعترین علائم، کاهش بینایی و ضعف در دستها و پاهاست که تدریجا با بزرگ شدن آنوریسم بدتر میشوند. اما علامت شاخص و معروف پاره شدن آنوریسم، سردرد ناگهانی شدید است که به گفته بیمار بدترین سردرد زندگی اوست.

گاهی آنوریسمها با اثر فشاری روی عصبها و بافتهای مغزی خود را نشان میدهند.
گاهی آنوریسمها با اثر فشاری روی عصبها و بافتهای مغزی خود را نشان میدهند.

چه افرادی شانس بیشتری برای بهبود و نجات از خونریزی ناشی از آنوریسم مغزی را دارند؟

مهمترین فاکتورها در تعیین عاقبت بیماری که دچار خونریزی ناشی از پاره شدن آنوریسم مغزی شده است سن و سطح هوشیاری بیمار است. بیماران هوشیار و جوان شانس نجات بیشتری از این بیماری دارند و افرادی که دچار کاهش سطح هوشیاری میشوند معمولا عوارض دیگری هم پیدا میکنند که درمان آنها را مشکل تر می‌سازد.
جدا از این دو فاکتور مهم، محل آنوریسم، اندازه آن و شدت خونریزی هم در سرنوشت بیمار موثر هستند.

فراد جوان که هوشیار هستند و به کما نرفته‌اند شانس بیشتری برای نجات دارند.
فراد جوان که هوشیار هستند و به کما نرفته‌اند شانس بیشتری برای نجات دارند.

عوارض پاره شدن آنوریسم چیست؟

پاره شدن قسمتی از یک سرخرگ که معمولا سرخرگ بزرگی است سبب انتشار وسیع خون با شدت زیاد به داخل و اطراف مغز میشود.

به دنبال پارگی آنوریسم مغزی، خون با شدت زیاد داخل جمجمه و مغز منتشر میگردد.
به دنبال پارگی آنوریسم مغزی، خون با شدت زیاد داخل جمجمه و مغز منتشر میگردد.

وقتی که بیماری پس از ایجاد سردرد و پارگی آنوریسم به بیمارستان میرسد، در واقع لخته و یا بافتی از مغز در محل پارگی قرار گرفته و سبب توقف خونریزی البته به صورت موقتی شده است وگرنه تداوم این شدت خونریزی به مرگ مغزی منجر می شود. این موقتی بودن خونریزی به معنی لزوم انجام درمان برای آنوریسم پاره شده در اولین فرصت ممکن است چرا که هر لحظه امکان کنار رفتن لخته و تکرار خونریزی وجود دارد و خونریزی مجدد بسیار خطرناک تر از خونریزی اول خواهد بود؛ درست مانند یک “بمب ساعتی” که زمان انفجار آن را نمی‌دانیم و هر لحظه خطر این اتفاق وجود دارد.

خطر پاره شدن مجدد آنوریسم و خونریزی شدیدتری است.
بیماری که یک بار دچار خونریزی از آنوریسم مغزی شده تا زمانی که درمان آنوریسم صورت نگیرد همواره در معرض خطر پاره شدن مجدد آنوریسم و خونریزی شدیدتری است.

خونریزی از آنوریسم میتواند سبب آسیب مغزی شود و بسته به محل و شدت آن ممکن است بافت مغزی آسیب دیده و علامتی مثل ضعف اندامها، اختلال تکلم، کاهش بینایی و در نهایت افت هوشیاری را سبب گردد که لازمه بهبودی این علائم، جدا از درمان خود آنوریسم، گذر زمان برای جذب خون است.
عارضه دیگر خونریزی، بسته شدن مسیر عبور مایع مغزی نخاعی و رخ دادن “هیدروسفالی” است به معنی تجمع مایع مغزی نخاعی بیش از حد معمول و بالا رفتن فشار داخل جمجمه.

هیدروسفالی یا تجمع مایع مغزی نخاعی داخل جمجمه از عوارض خونریزی آنوریسم مغزی است.
هیدروسفالی یا تجمع مایع مغزی نخاعی داخل جمجمه از عوارض خونریزی آنوریسم مغزی است.

در موارد هیدروسفالی شدید ممکن است تاخیر در درمان آن کشنده باشد و درمان اورژانسی این تجمع مایع، کارگذاری لوله‌ای داخل بطنهای مغزی برای تخلیه مایع به بیرون از جمجمه و در مواردی قرار دادن دائمی این لوله نازک داخل شکم است که با آن “شنت” میگویند. متاسفانه در مورد هیدروسفالی ناشی از خونریزی آنوریسمی، آندوسکوپی مغز معمولا بی فایده است.

درمان موقت و دائم هیدروسفالی
درمان موقت و دائم هیدروسفالی

از سوی دیگر، عارضه‌ای که ممکن است به دنبال خونریزی از آنوریسم با تاخیر چند روزه اتفاق بیفتد، اسپاسم سایر عروق مغز است. اسپاسم عروق مغز مانعی برای خونرسانی به بافتهای مغزی شده و سبب سکته مغزی میشود. این اتفاق در همه بیماران رخ نمیدهد اما اگر در بیماری اتفاق بیفتد، باعث اضافه شدن آسیب مغزی جدید به آسیب قبلی میگردد. طبیعی است که علامت این سکته هم بسته به محل آن متفاوت خواهد بود؛ فلج اندامها، اختلال تکلم، افت هوشیاری و …

گاهی به دنبال خونریزی آنوریسم در قسمتی از مغز، اسپاسم رگهای سالم در نقاط مجاور خونریزی اتفاق می‌افتد.
گاهی به دنبال خونریزی آنوریسم در قسمتی از مغز، اسپاسم رگهای سالم در نقاط مجاور خونریزی اتفاق می‌افتد.
سکته مغزی ناشی از اسپاسم رگهای سالم مغز، از عوارض خونریزی آنوریسمی است.
سکته مغزی ناشی از اسپاسم رگهای سالم مغز، از عوارض خونریزی آنوریسمی است.

آنوریسم مغزی چگونه تشخیص داده می‌شود؟

بیماری که به دنبال سردرد شدید ناگهانی به مرکزی مراجعه میکند معمولا در ابتدا تحت “سی تی اسکن” قرار میگیرد. خونریزی از آنوریسم تقریبا در تمامی موارد نشانه‌ای در سی تی اسکن دارند و تشخیص قطعی میگردد. در کنار شروع درمانهای اولیه، آنچه به پیدا شدن محل آنوریسم، رگ مرتبط، اندازه و سایر ویژگیهای آن می‌انجامد، “آنژیوگرافی عروق مغز” است که مانند آنژیوگرافی قلبی با وارد کردن یک لوله بسیار باریک تحت بی حسی یا بیهوشی از رگ پا و رساندن آن به رگهای مغزی انجام میگیرد. داخل این لوله ماده رنگی تزریق شده و عروق مغزی نمایان میشوند. در سالهای اخیر روشی کم عارضه تر و گاهی مفیدتر از آنژیوگرافی معمولی بکار گرفته میشود که “سی تی آنژیوگرافی” نام دارد که البته در تمام بیماران مفید نیست اما در صورتی که جراح مغز و اعصاب صلاح بداند میتواند برای تشخیص کافی و بسیار کمک کننده باشد. در سی تی آنژیوگرافی، ماده رنگی داخل رگ دست مانند سرم تزریق میشود که درد و تهاجم بافتی کمتری دارد و پس از آن با سی تی اسکن، عروق مغزی دیده خواهند شد.

آنژیوگرافی معمول و سی تی آنژیوگرافی، روشهای تشخیص محل و شکل آنوریسم مغزی هستند.
آنژیوگرافی معمول و سی تی آنژیوگرافی، روشهای تشخیص محل و شکل آنوریسم مغزی هستند.

جراحی آنوریسم مغزی

یقیناً تا زمانی که آنوریسم بسته نشده باشد خطر خونریزی مجدد از آن بیمار را تهدید میکند و با درنظر گرفتن شرایط عمومی بیمار و خطرات جانبی بیهوشی بهتر است در اولین فرصت درمان قطعی آنوریسم صورت گیرد.

روشهای درمان انوریسم مغزی
روشهای درمان انوریسم مغزی

دو روش برای بستن این محفظه پر از جریان خون وجود دارد: درمان جراحی باز و درمان از داخل رگ. روش جراحی باز در چند دهه اخیر درمان اصلی آنوریسم بوده و جان بیماران را نجات داده است. در این جراحی، پس از بازکردن جمجمه و پرده‌های اطراف مغز،زیر دید میکروسکوپ، عروق مغزی دیده و سپس آنوریسم پیدا میشود و در نهایت با وسیله‌ای فلزی به نام “کلیپس آنوریسم“، گردن این بادکنک گرفته میشود تا جریان خون به داخل آن متوقف گردد. برخلاف انواع قدیمی تر کلیپس، در تکنولوژی جدید کلیپسها، آلیاژ بکار رفته تداخلی با انجام ام آر آی بعد از عمل که ممکن است به هر دلیل برای بیمار لازم باشد ایجاد نمیکند. لازمه انجام موفق این جراحی، ظرافت دست و تجربه کافی جراح مغز و اعصاب در این عمل است تا از صدمه عروق طبیعی و بافت مغزی خودداری و گردن آنوریسم بطور کامل بسته شود.

کلیپس آنوریسم مغزی
نمای شماتیک از نحوه بستن آنوریسم با کلیپس جراحی
عمل جراحی آنوریسم
نمای حین عمل آنوریسم درست پیش از قرار دادن کلیپس روی آن

درمان دیگری که در دهه اخیر بیش از قبل مورد توجه قرار گرفته، به صورت آنژیوگرافیک و از داخل رگ انجام میگیرد. در این روش، لوله ظریف آنژیوگرافی از داخل رگ پا وارد شده و به عروق مغزی و آنوریسم رسانده میشود و سپس سیمی بسیار ظریف با حالت فنری به نام “کویل” به داخل آنوریسم فرستاده شده تا فضای آنوریسم پر از کلافه‌ای فلزی گردد. به این ترتیب جریان خون داخل آنوریسم کم شده و لخته تشکیل میدهد و خطر خونریزی از آن برطرف میگردد.

کویل مغزی
نمای شماتیک نحوه پرکردن فضای آنوریسم با سیم فنری نازک (کویل)
کلیپس و کویل
ابزارهای مورد استفاده در جراحی باز و بسته آنوریسم مغزی: کلیپس و کویل

مطالعات زیادی برای مقایسه این دو روش صورت گرفته و هنوز هم در جریان هستند و هر کدام از این دو، معایب و مزایای خود را دارند. انتخاب یکی از این دو روش بستگی به نوع، محل، سایز و سایر ویژگیهای آنوریسم و شرایط عمومی بیمار مثل همزمانی بیماریهای قلبی، ریوی، کلیوی و امکانات موجود دارد. در واقع بعضی آنوریسمها قطعا به روش باز بهتر درمان میشوند، در برخی روش داخل رگی لازم است و بعضی را میتوان به هر دو روش درمان کرد که انتخاب آن به نظر پزشک و بیمار بستگی دارد. جراحی باز با خطر حین عمل بیشتری برای بیمار همراه است، خطر عفونت، آسیب مغزی، مراقبت بیشتر بعد عمل و … این خطرات بصورت کلی در روش بسته کمتر خواهند بود اما از سوی دیگر مطالعات نشان داده‌اند که موفقیت جراحی باز برای درمان قطعی آنوریسم در دست یک جراح مغز و اعصاب ماهر بیشتر بوده و امکان بزرگ شدن آنوریسم در سالهای بعد (به عبارتی عود آن) و خطر خونریزی مجدد از آنوریسم در روش بسته بیشتر است زیرا در این روش خود آنوریسم بسته نمیشود و داخل آن پر میگردد و ممکن است مجددا داخل قسمتی از آنوریسم جریان خون برقرار یا سایز آن بزرگتر شود. بعلاوه، اگر درمان آنوریسم به روش بسته توسط پزشکی غیر از جراح مغز و اعصاب صورت گیرد، کنترل عوارض ناشی از این درمان مثل خونریزی حین عمل، توسط سایر متخصصین غیرجراح (متخصص نورولوژی یا رادیولوژی که گاهی درمان آنوریسمها به روش داخل رگی را انجام میدهند) بسیار مشکل و حتی غیر ممکن خواهد بود. به عنوان مثال، اگر در زمان پرکردن آنوریسم با فنر، آنوریسم پاره شده و خونریزی کند، عملا این درمان با مشکل جدی مواجه میشود چراکه دسترسی به فضای جمجمه وجود ندارد و خصوصا پزشک غیر جراح نمی تواند بصورت اورژانسی اقدام به جراحی باز و کنترل خونریزی از طریق بازکردن جمجمه کند و کنترل خونریزی از داخل رگ هم بسیار سخت خواهد خواهد بود.
بطور خلاصه میتوان گفت جراحی باز آنوریسم با خطر حین عمل بیشتری همراه است اما جراحی بسته داخل رگی خطر بیشتری در مورد عود و رشد مجدد آنوریسم در آینده دارد.

مقایسه دو روش درمانی آنوریسمهای مغزی
مقایسه دو روش درمانی آنوریسمهای مغزی

درمان عوارض خونریزی از آنوریسم مغزی

همانطور که ذکر شد، پاره شدن آنوریسم مغزی جدا از خود خونریزی به داخل مغز ممکن است عوارض دیگری را هم به همراه داشته باشد. از شایعترین آن، تجمع آب داخل مغز و هیدروسفالی است که به صورت اورژانسی با کارگذاری لوله باریکی برای تخلیه مایع مغزی نخاعی از جمجمه و در صورت تداوم این تجمع مایع، کارگذاری شنت دائم درمان میشود. متاسفانه جراحی آندوسکوپی مغزی برای درمان هیدروسفالی ناشی از خونریزی آنوریسم موفقیت چندانی ندارد.

درمان موقت و دائم هیدروسفالی

عارضه مهم دیگر اسپاسم عروق مغزی و سکته مغزی است. این اتفاق معمولا با تاخیر چند روزه تا دو هفته‌ای بعد از خونریزی اولیه ممکن است رخ دهد. برای جلوگیری از آن، داروها و درمانهای خاصی وجود دارد که در زمان بستری بیمار در آی سی یو تجویز میشود و در صورت بروز این اتفاق هم میتوان تا حدودی درمانهای سکته مغزی را با داروها و مراقبتهای ویژه برای پرهیز از آسیب دائمی به بیمار شروع کرد؛ گرچه متاسفانه این درمانها لزوما در تمامی بیماران موفقیت آمیز نخواهند بود.

سکته مغزی ناشی از اسپاسم رگهای سالم مغز، از عوارض خونریزی آنوریسمی است.
سکته مغزی ناشی از اسپاسم رگهای سالم مغز، از عوارض خونریزی آنوریسمی است.

سایر عوارض این بیماری تقریبا مشابه عوارض بستری طولانی در بیمارستان و آی سی یو است مثل عفونت ریوی و مغزی، آمبولی ریه، ایجاد لخته در عروق پا، خونریزی معده و مشکلات قلبی که هر کدام درمانهای مربوط به خود را دارند.

عوارض جراحی آنوریسم مغزی

جراحی آنوریسم هم مانند سایر عملهای مغز ممکن است عوارض مشترک این عملها را داشته باشد مانند خونریزی مغزی، عفونت، تشنج، ورم مغز و عوارض داخلی مثل لخته در پاها، آمبولی ریه، خونریزی گوارشی و عفونتهای داخلی. خونریزی مغزی بعد از عمل بسته به شدت آن ممکن است نیاز به تخلیه داشته باشد یا با درمان دارویی کنترل شده تا خون جذب شود. عفونت مغزی یا همان “مننژیت” ذاتاً عارضه خطرناکی است و نیازمند درمان آنتی بیوتیکی حداقل دو هفته‌ای بوده تا مغز از عامل عفونی پاک شود. متاسفانه استفاده ناصحیح و بی رویه از آنتی بیوتیک ها سبب مقاومتهای دارویی نگران کننده ای شده اند و در حال حاضر گاهی با باکتریهایی مواجه میشویم که به هیچ دارویی حساس نبوده و سبب شکست درمان ما و عدم نجات بیمار میشوند.
تشنج هم ممکن است بعد از جراحی رخ دهد اما معمولا با دارو کنترل شده و در این صورت لازم است بیمار تا مدتی داروی ضدتشنج مصرف کند. اما در عین حال موارد نادری هستند که تشنج بصورت مکرر و مقاوم اتفاق می‌افتد و گاهی ناچار به بیهوشی بیمار برای کنترل آن میشویم و حتی ممکن است تمام داروها و درمانها موفق به کنترل تشنج و جلوگیری از آسیب مغزی نشوند.
با توجه به اینکه خونریزی مجدد از آنوریسم پاره شده بسیار خطرناک و کشنده است، تجویز داروهای ضدانعقاد به این بیماران تا قبل از درمان قطعی و بستن آنوریسم میتواند خطرناک باشد. در این شرایط، خطر ایجاد لخته در پاها و آمبولی ریوی بیمار را تهدید میکند و اگر چنین اتفاقی بیفتد، انتخاب درمان صحیح بسیار مشکتر خواهد شد زیرا درمان آمبولی ریه شامل تجویز داروهای ضدانعقاد برای حل شدن لخته است و از طرفی این داروها خطر خونریزی شدید از آنوریسم را بیشتر میکنند و گاهی تصمیم گیری درست در مورد این بیماران بسیار چالش برانگیز میگردد و حتی ممکن است به این مساله پیچیده، خونریزی گوارشی هم اضافه شود. درمان آمبولی ریه بعد از اطمینان از عمل موفق آنوریسم تا حدودی راحت تر است چراکه شروع داروی ضدانعقاد ضروری بوده و قابل انجام است گرچه خود آمبولی ریه هم میتواند در جای خود خطرناک باشد و مواردی از عدم موفقیت در درمان آن همواره وجود دارد.

شایعترین عوارض جراحی آنوریسمهای مغزی
شایعترین عوارض جراحی آنوریسمهای مغزی

تقریبا تمام عوارض مذکور در هر دو روش جراحی باز و بسته ممکن است رخ دهند اما عمولا در روش باز این خطرات بیشتر هستند اما همانطور که قبلا ذکر شد پذیرش ریسک این عوارض به قیمت کمتر بودن احتمال عود و خونریزی مجدد آنوریسم نسبت به روش بسته است.
در مورد بیمارانی که تحت جراحی بسته از طریق رگ قرار میگیرند، گاهی لازم است تا مدتی و یا حتی تا پایان عمر از داروهایی مانند آسپیرین و پلاویکس که داروهای ضدلخته هستند استفاده کنند. عدم مصرف صحیح این داروها میتواند سبب ایجاد لخته در محل ترمیم آنوریسم داخل رگ و سکته مغزی شود و مصرف طولانی آنها هم ممکن است با خطراتی مانند خونریزی های گوارشی همراه باشد.

گاهی بعد از بکار گیری فنرهای داخل رگی مصرف دقیق و مداوم آسپیرین و پلاویکس ضروری و حیاتی است.
گاهی بعد از بکار گیری فنرهای داخل رگی مصرف دقیق و مداوم آسپیرین و پلاویکس ضروری و حیاتی است.

درمان غیر جراحی آنوریسم مغزی

تقریبا هیچ آنوریسم مغزی بدون جراحی (باز یا بسته) کوچک نمیشود و از بین نمیرود مگر علت آن عفونت باشد. در واقع تنها در مورد آنوریسمهایی که در اثر عفونت جدار رگ اتفاق می‌افتند توصیه اول، درمان دارویی با آنتی بیوتیکهاست تا با برطرف شدن عفونت، جدار رگ مجددا بازسازی و ترمیم شود و آنوریسم کوچک شده و از بین برود.

شکل ۲۴. آنوریسمهای عفونی در اثر تخریب و آسیب جدار رگها ایجاد میشوند.

درمان آنوریسم مغزی پاره نشده

گاهی بصورت اتفاقی در بررسیهای مغزی، وجود آنوریسم تشخیص داده میشود که تا آن زمان خونریزی نکرده و بی علامت بوده است. اینکه چه درمانی برای این آنوریسم انجام شود مساله بسیار پیچیده‌ای است؛ جدا از اینکه درمان جراحی باز یا بسته انتخاب شود، تصمیم به اینکه اصلا درمان آنوریسم انجام گیرد یا صرفا کنترل آن و تکرار تصویربرداری به فواصل توصیه شود دشوار خواهد بود چرا که هنوز مشکلی برای بیمار ایجاد نکرده اما میدانیم که خطر خونریزی در هر آنوریسمی وجود دارد و رها کردن هم ممکن است جایز نباشد.
در مورد بیماران جوانتر، آنوریسمهای بزرگ، آنوریسمهای که در شریانهای بزرگ و با خطر خونریزی زیاد قرار دارند، در اثر ضربه ایجاد شده اند، آنوریسم دیگری در بیمار خونریزی کرده یا در دو تصویربرداری متناوب شاهد رشد این آنوریسم بی علامت بوده‌ایم بهتر است درمان و بستن آنوریسم صورت گیرد.

درمان آنوریسم مغزی پاره نشده
مواردی که لازم است آنوریسمی که پاره نشده و خونریزی نکرده درمان شود.

مراقبتهای بعد از عمل آنوریسم مغزی

بعد از انجام این عمل سنگین و نجات بخش و پس از ترخیص، مراقبت صحیح از بیمار به بازگشت وی به زندگی عادی کمک شایانی میکند و میتواند فرد را به یک انسان سالم و کارآمد در اجتماع بدل سازد. برای مطالعه در این مورد میتوانید به بخش “مراقبتهای بعد از عمل آنوریسم مغزی” مراجعه کنید.

مراقبتهای بعد از جراحی آنوریسم مغزی
مراقبتهای بعد از جراحی آنوریسم مغزی

و کلام آخر؛ تجربه و ظرافت دست جراح مغز و اعصاب و مراقبت صحیح بعد از عمل میتوانند از این بمب ساعتی در مغز، بادکنکی توخالی و بی خطر بسازند و آرامش را به بیمار و همراهانش برای ادامه زندگی سالم بازگردانند…

دکتر علیرضا طبیب خوئی
جراح مغز و اعصاب